Nasi Koening

Nasi koening of nasi kuning is gele rijst. Het wordt in Indonesië vaak gegeten tijdens feesten; jubileum, trouwerij, verjaardag of een heiligfeest. De rijst wordt op smaak gemaakt met santen (kokoscreme) en kunjit (geelwortel of kurkuma). Maar er gaat nog meer door. Ik ken allerlei manieren om gele rijst te maken, meestal kost het best wat tijd.

Maar mijn eigen recept is anders. Dit recept is klaar in 50 minuten (ongeveer 20 minuten stomen en 30 minuten rusten) en ik gebruik mijn gewone elektrische rijststomer ervoor.

Nasi Kuning

350 gram pandanrijst 
1/3 blok santen
1/2 theelepel zout
1 theelepel kunjit 
4-5 blaadjes jeruk purut
1 pandanblad
1 sereh (citroengras)
1 salamblad (Aziatische laurier)
water

Ik reken ongeveer 75 gram per persoon en ik doe altijd iets meer voor als er nog trek is of onverwacht bezoek

Ik vind pandanrijst overheerlijk. Je kan het gewoon krijgen bij de supermarkt. Pandanrijst is op smaak gebracht met pandanblad.

Pandanbladeren komen van een palm en zijn ontzettend geurig. Pandan wordt veel gebruik voor Aziatische toetjes en Nigella Lawson heeft pandan net uitgeroepen tot de nieuwe avocado ;-). Je kan pandan ook goed gebruiken om vlees of vis in te wikkelen en dan te stomen of bakken. Het is inderdaad geweldig!

Pandanblad koop ik bij de toko. Het ligt gewoon in de vriezer.

Rijststomer

Ik gebruik meestal mijn elektrische rijststomer om rijst te maken en dat doe ik nu ook. Ook gebruik ik de standaard instelling voor witte rijst.

In de pan doe ik de rijst, de santen (kokoscreme), de bladeren (salam en jeruk purut), de sereh (citroengras), een theelepel kunjit (geelwortel), het lange pandanblad en een halve theelepel zout. 

Ik gebruik trouwens kunjitpoeder en geen verse kunjitwortel (die kan je prima krijgen bij de toko), omdat ik mijn rijst gewoon kook en niet extra lang. De poeder geeft al snel genoeg kleur af. De wortel doet daar langer over.

Dan de vingertruc. Zorg dat je rijst netjes verdeeld over de bodem zit. Vul dan de pan met water en meet met je vingerkootje (pink) die je tot aan de laag rijst onderwater zet (dus niet tot de bodem). Als er 1 kootje onderstaat, dan is het genoeg. Dit werkt altijd! Het maakt dus niet uit hoeveel mensen er blijven eten, je vingerkootje zegt hoeveel water er in je pan moet ;-).

Nu zet ik mijn rijststomer op gewone stand waarmee ik altijd witte rijst maak. Als het klaar is, dan schep ik de rijst even door. De santen kunnen dan nog wat beter verdelen en laat ik alles nog zeker een half uur op de warmstand staan. Op deze manier kunnen de smaken nog water verder intrekken voordat ik de rijst in een mooie schaal schep.

Meestal versier ik de schaal met bananenblad (ook te krijgen bij de toko uit de vriezer). Die groene kleur is zo mooi bij de gele koenjit. Ik smeer het blad even in met wat olie, zodat het mooi glimmend blijft. Dan schep ik de rijst erbij en haal de kruiden eruit. Soms laat ik de sereh zitten, dat staat zo lekker stoer en echt. Ik versier de bovenkant met wat hete pepers en zelfgemaakte serundeng.

Nasi kuning tumpeng

Voor echt feestrijst maak je een punt van de rijst die je versiert. Dan mag de oudste van het gezelschap de top eraf scheppen en dan is het feest geopend!

Zo een mooie top heet een tumpeng. Google maar eens om de meest fantastische schalen te bewonderen!

Ik ga zeker nog wat bijzonder versieringen uitproberen en erover bloggen, maar voor nu: selamat makan! Oja trouwens we eten onze kuning vandaag met rendang en sambal goreng buncis peteh ;-). Lapar!

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *